MESS ile yürütülen 2025–2027 TİS sürecinde üç toplantıda 44 idari madde geçti, idari işler neredeyse bitti. Masada işler kötü gitmiyor ama sahada durum o kadar parlak değil.

Birçok MESS üyesi fabrikada üretim yarı kapasiteye düşmüş durumda. Hepimiz biliyoruz: Bu görüşmeler sertleşirse ilk sallanacak olan bizim işlerimiz. Daha önce yüksek zamların ardından yaşanan işten çıkarmalar hâlâ unutulmadı. Bugün metal işçisinin ortalama geliri zaten asgari ücretin 2,5 katı civarında.

Ama sahada daha da sert bir gerçek var: Bırak zammı, bazı fabrikalar “ücreti düşürelim yoksa kapatırız” diye açık açık söylüyor. İnsan duyunca boğazı düğümleniyor ama durum bu kadar net. Bir de şu var… işçilerin taleplerinden bağımsız, sırf şov olsun diye yapılan vur kır sendikacılığının sonuçlarını hepimiz gördük: Accuride, TPI Kompozit, HT Solar Tuzla. Fabrikalar kapandı, yüzlerce işçi ekmeksiz kaldı. Böyle mi olsun istiyoruz? Gerçekten buna değer mi?

Ekonomi zorda, asgari ücret belirsiz, maliyetler uçmuş, üretim başka ülkelere kayıyor… Bu ortamda en küçük hata bize iş kaybı olarak geri döner. O yüzden herkesin aklı başında olup, bu işi zora sokmadan, gerçekçi taleplerle bu sözleşmeyi masada, hızlı ve temiz bir şekilde bitirmesi şart.

Hem işçinin geleceği, hem fabrikanın kapanmaması, hem de ekmeğimiz için başka çıkar yol yok.